blues niepozornych

sł. i muz. Paweł Małolepszy

Niepozorny ze mnie ptak.
Nie zachwycam barwą piór.
Ale silne skrzydła mam.
Wznoszą mnie nad szczyty gór.
Niepokorny we mnie duch.
Każdy przymus budzi gniew.
Żadne kraty, żaden mur,
Nie zatrzymają długo mnie.

Nie próbuj z tego drwić.
Postaraj się zrozumieć.
Nie potrafię w klatce żyć.
I wcale nie chcę tego umieć.

Niepozorny ze mnie ptak.
Ludzki mnie omija wzrok.
Lecz wartość swoją dobrze znam.
Nie dam się uwieść żadną grą.
I choć serce czułe mam,
To śpię spokojnie, bo wiem, że
Nikt nieproszony - choćby chciał,
Do niego sam nie wedrze się.

Niepozorny ze mnie ptak.
Życie nie rozpieszcza mnie.
Choć głodu często czuję smak,
Na plewy nabrać nie dam się.
I choć poczciwą gębę mam,
I z oczu dobrze patrzy mi,
To żaden farbowany cham,
Kitu nie wciśnie więcej mi.

Pozornie niepozorność, to przeszkoda nie do przebycia.