tekstylnik

blues zielarza

s. i muz. Pawe Ma這lepszy

By mie co dla siebie, czego inny kto nie ma.
By wyj徠kowym i wynurzy si z cienia.
By zachwyci 鈍iat, 篡ciem prze篡tym inaczej.
Swe kolekcje zbieraj pasjonaci, zbieracze.
By sw鎩 los pouk豉da, z niepotrzebnych nikomu,
Dawnych marze i wspomnie, starych mebli i z這mu.
疾by w mroku zw徠pienia skr nadziei wypatrze.
Swoje skarby zbieraj bezdomni tu豉cze.

A ja zbieram u鄉iechy i dobre s這wa,
Ciep貫 spojrzenia i mi貫 gesty,
Od ludzi mijanych na moich drogach,
Jak zio豉 od l瘯闚, trud闚 i trosk doczesnych.
Na czarn godzin, na wzgard i kpin,
Na wszelkie dusz naszych wielkie rozterki i zwady.
Dla siebie i bliskich ja zbieram je wszystkie,
I chowam ten lek na dnie serca, aptecznej szuflady.

疾by trzyma 鈍iat w gar軼i, na ka盥ego mie haka.
Wiedzie, kto, z czego 鄉ia si i dlaczego kto p豉ka?
疾by nic nie umkn窸o z ciemnych loch闚 pami璚i.
W swoje teczki zbieraj nas konfidenci.
By wci捫 nowe podbija narody i ziemie.
By rabowa i w niwecz obraca istnienie.
疾by op鏎 wypali w krwawej wojny po瘸rze.
Swoje armie zbieraj wielcy 鈍iata mocarze.

疾by wzi望 si za siebie, zmieni 篡cie na lepsze.
Twardo stan望 na nogi, nie by listkiem na wietrze.
By do軼ign望 marzenia, 鄉ia這 biegn帷 po grani.
Wci捫 zbieramy si w sobie my, z niepewno軼i utkani.

Ludzie u鄉iechajcie si do siebie, b康嬈ie mili, szczerzy i szcz窷liwi.

Copyright Pawe Ma這lepszy