tekstylnik

ma貫 miasto

s. i muz. Pawe Ma這lepszy

Mieszkamy w tym samym mie軼ie,
Ma造m mie軼ie, gdzie kr鏒kie ulice.
Gdzie trudno tak znale潭 szcz窷cie.
Tak 豉two zgubi tajemnice.

砰jemy w bunkrach z betonu i stali.
Zamkni璚i w sobie i obcy dla 鈍iata.
Dla swoich wielcy, dla innych mali.
Czytamy wiersze o dzieciach kwiatach.
Czasem kto umrze, kto si narodzi.
Muzyka wtedy za 軼ian gra.
Trzeba to przecie jako os這dzi,
Dop鏦i p造nie, dop鏦i trwa.

Pod parasolem twojego dachu,
Samotne serca szukaj ratunku.
ζmiesz si z nimi op豉tkiem strachu.
I b鏊 rozpuszczasz w powodzi trunk闚.
Pe軟e walizki ze wspomnieniami,
Zostawiaj ci twoi go軼ie,
Gdy uciekaj tylnymi drzwiami,
Z twojego 篡cia - bo tak najpro軼iej.

Piosenka SMAKU JABΘA grana bardziej rockowo przez TUTEJSZYCH. S ludzie, do kt鏎ych si ch皻nie przychodzi. U kt鏎ych ch皻nie si bywa. I kt鏎ym 豉two spowiada si ze swoich trosk. Oni s逝chaj. Pocieszaj. Ale kiedy sami potrzebuj, by ich kto wys逝cha, nikogo blisko ich nie ma. Po niedawnych go軼iach, kt鏎zy wyszli niepostrze瞠nie tylnymi drzwiami, zosta造 tylko walizki pe軟e niepotrzebnych nikomu wspomnie.

Copyright Pawe Ma這lepszy