tekstylnik

w oceanie baru

s. i muz. Pawe Ma這lepszy

Pismo 鈍i皻e zakl皻e w butelki,
Jak misjonarz roznosisz po wyspach stolikach.
Ewangeli zapomnie, nadziei kropelki,
Robinsonom wykl皻ym zostawiasz i znikasz.
Tw鎩 郵ad przez ocean w璠ruje bezg這郾ie,
Gdy p造niesz z powrotem do swego ukrycia.
Prowadz ci wtedy jak mewy zazdrosne,
Spojrzenia ze ska, gdzie w bezruchu starzej si 篡cia.

W oceanie baru - na kraw璠zi dnia.
W oceanie baru - bez kompasu i map.
Nim dogoni mnie noc - z豉 noc,
Odnajduj sw鎩 port.

ㄋy, marzenia, westchnienia i 瘸le,
W niesko鎍zonej spowiedzi przynosz do ciebie,
Lekkoduchy, co losem swym graj帷 niedbale,
Rozgrzeszenia szukaj i miejsca w twym niebie.
Wielkiej s豉wy zdobywcy kusz ci gestem,
S這dko mami帷, 瞠 kiedy przyp造niesz w ich stron,
Wszystkie twoje t瘰knoty spe軟i bezkresne,
I na zawsze zabior ci st康 na wyspy wy郾ione.

Piosenka dla mojej kochanej 穎ny Agulki, kt鏎a urodzi豉 nam Zuzi i Wawrzusia i prowadzi nasz dom. I bez kt鏎ej nie umieliby鄉y 篡. Kiedy pozna貫m Agulk, pracowa豉 jako barmanka i kelnerka w piotrkowskim pubie AMADEUSZ. Przesiadywa貫m tam wieczorami. Patrzy貫m, s逝cha貫m, rozmawia貫m. A si wreszcie odwa篡貫m. Okaza這 si, 瞠 oboje pochodzimy z tych samych stron. Agulka w dzieci雟twie mieszka豉 w Ku幡icy 疾rechowskiej, a ja w s御iaduj帷ych z ni Cieszanowicach. Zrozumieli鄉y, 瞠 jeste鄉y dla siebie i jeste鄉y.

Copyright Pawe Ma這lepszy