tekstylnik

wędrowanie

sł. i muz. Paweł Małolepszy

Dobre takie są okręty,
Co bez trwogi biegną w dal.
Dziobem w ostry łuk wygiętym,
Rozcinają pięści fal.
Zbrojne w paszcze luf spiżowych,
Na pokładzie masztów las,
Z pióropuszem żagli płowych.
Te ku sławie wiodą nas.

Wędrowanie, żeglowanie, gdzież mej drogi kres?
Przez ocean niepojęty wciąż prowadzi mnie.
Za horyzont, gdzieś w purpurę gasnącego dnia.
W świat widziany kiedyś w dziecka snach.

Dobre wiatry tchną nadzieją,
W serca, w których płomień zgasł.
Zawsze w dobrą stronę wieją.
I ku sławie wiodą nas.
Dobre gwiazdy świecą jasno.
Dla szczęściarzy niosą blask.
W najchmurniejszą noc nie gasną.
Te ku sławie wiodą nas.

Pisana bardzo długo krótka piosenka. Pierwsze linijki tekstu powstały w roku 1984. Ostatnia kropka została postawiona w roku 2009... przepraszam, w 2010. Trochę żeglarska, trochę turystyczna, a generalnie rzecz ujmując o życiu, jak widać.

Copyright Paweł Małolepszy